Liza Pinson

COAHCING

Mijn verhaal

 

Mama zijn is voor mij gestart met: Trauma, Burn out, PTSD, eenzaamheid, een half afgewerkte verbouwing, een voltijdse baan die me weinig voldoening bracht maar wel veel uren in de auto, veel verwarring over hoe ik hier was geraakt, zelftwijfel, en … ik stond er alleen voor.

Maar ik liet me niet kennen! Ik zag geen kans om toe te geven aan de uitputting, ik was alleenstaande mama en ik wilde dat goed doen, dus ik ging er voor.

Ik ben bij een therapeut geweest en vertelde haar dat ik graag iets meer over communicatie zou leren, want ik voelde dat ik soms iets te kort kwam om te verbinden en om mezelf kenbaar te maken. En ik ben haar tot op vandaag erg dankbaar want ze heeft me in de richting gewezen van Marshall Rosenberg’s “Non Violent Communication” wat in het Nederlands bekend is al geweldloze communicatie of verbindende communicatie. Ik heb zijn boek meerdere keren gelezen en ben daarna ook een basis cursus en een jaartraining gaan volgen.

Maar even terug naar die vroege periode. Ik wist dat ik mijn dochter zo natuurlijk mogelijk wilde opvoeden en dat ik dingen wilde doen die haar zouden helpen een gezonde hechting te krijgen met mij, en zich veilig te voelen, want het was nogal een heftige geboorte geweest en de eerste 6 dagen heeft ze ook grotendeels zonder mij doorgebracht vanwege de opvolging en zorg die ze haar wilden geven in het ziekenhuis. Mijn instinct vertelde me dat ze met een overtuiging de wereld was ingekomen dat het hier niet veilig is, maar eenzaam en pijnlijk, en ik wilde dat graag voor haar terug goed maken door al die dingen te doen die hechtingsbevorderend zijn.

Toen ze twee maanden oud was ben ik een gaan googelen hoe het zou kunnen komen dat ze zo vaak huilde. Ze at goed, was gezond en comfortabel, dus het leek mij dat er iets meer aan de hand moest zijn. Ik heb toen de boeken van Aletha Solter gevonden de grondlegster van Aware Parenting (bewust ouderschap), ik snapte opeens dat naast het huilen om een behoefte kenbaar te maken, of paniek huilen, er ook therapeutish huilen bestaat! en dat dit natuurlijke ontspanningsmachanisme ingebouwd zit bij babies! en dat babies die een gespannen zwangerschap hebben meegemaakt of een traumatiche geboorte, of gewoon wat overprikkeld zijn geraakt doorheen de dag, therapeutish gaan huilen op het moment dat ze zich veilig en geborgen voelen!

Mijn instinct vertelde me dat dit raak zat en ik ben me helemaal gaan verdiepen in Aware Parenting. Het inzicht dat Aletha heeft in de behoeften van het kind, de manier waarop het kind zich ontwikkelt, en hoe stress en trauma kunnen worden genezen heeft me enorm geholpen! Ondanks die moeilijke start voor mezelf enmijn dochter hebben wij die gezonde hechting toch voor elkaar gekregen, en danzij de inzichten die ik heb gekregen over trauma ben ik ook zelf op een heel effectieve manier met mijn eigen genezingsproces aan de slag kunnen gaan.

En nu sta ik heel anders in het leven. Ik zit niet meer met de overtuiging dat er iets mis is met me, of dat ik er eigenlijk niet bij hoor. En ik heb mezelf kunnen omringen met mensen waar ik een echte verbindende vriendschap mee kan beleven. Ik heb vertrouwen gekregen in mijn eigen innerlijk compas en ik voel me geroepen om de rechten van het kind rond Verbinding, Autonomie, respect voor hun grenzen, en empathie bij hun grote gevoelens te gaan verdedigen. En ik voel me geroepen om ouders te ondersteunen in het opbouwen van die hechte band met hun kind en met zichtzelf en hen te coachen door dat groei process dat ouderschap eigenlijk is.

Certificaten

 

 

 

BSc Psychology 
Aware Parenting Instructor
Hypnotherapy Practitioner